روزهای جنگ که مرخصی می آمدیم فرصتی فراهم می کردیم و می رفتیم عیادت رزمندگان، از آشنا گرفته تا ناآشنا، که جنگ همه اقشار و طیفها را دور هم جمع می کرد... آقا بیمارستان را رو سرتون گذاشتید بیماران باید استراحت کنند و ما هم انگار نه انگار از خاطرات و شوخی ها گرفته تا شعرخواندنها و سینه زنی و خنده هایی از ته دل، گویی مجروحمان از همه سالمتر بود و از بقیه سرحالتر، آن دو ساعت ملاقات جزو عمرمان حساب نمی شد چون با آسمانیها بودیم و رخساره اشان هویدا بود. خیلی دوست داشتم آن حال و هوایی که می خواندم و می شنیدم را روزی ببینم، واقعیِ واقعی و این اتفاق افتاد. پنجشنبه 14 اردیبهشت ماه 1391، بیمارستان قائم مشهد، داخلی 3 اتاق 6. و او نگاهش، خنده هایش و حتی ظاهرش جوری بود که انگار رفتنی است از نوع پریدن های همسنگرانش. جوری شعر می خواند و آهنگینش می کرد که گویی سال 61 است و او مجروح عملیات الی بیت المقدس مقدماتی و منتظر فتح خرمشهراست. از آهنگران و علی معلم و سایر همرزمانش دوستانش و سرکار گذاشتن و شوخی هایش می گفت و از قطع شدن دست مهماندوست (خواننده دفاع مقدس مشهدی). مهماندوست هم آمد و جمعشان کامل شد، او می سرود و او می خواند و ...، از اتاقهای دیگر می آمدند که چه خبره و این چه مدل بیمار و ملاقات و ملاقات کننده هایی است ... ! قاسم اسفندیاری، دوباره جان گرفته بود و هیهات من الذله، با نوای کاروان و ... می سرود و مهماندوست با صدای گرمش تاریخ را تکرار می کرد. قاسم بعد از سی و پنج روز بستری شدن در آن بیمارستان شلوغ (که البته بیمارستان رضوی تاب تحمل کلمات او را نداشت و بیمارستان قائم از این جنس آدم ها به خودش زیاد دیده است اما بیمارستان آستان قدس نه. خیلی شیک است و این کلمات دهه شصتی نمی تواند در آن چارچوب اسیرند ...جایش همین جاست ...) مرا یاد کتابها و خاطرات پشت جبهه و ملاقاتهای بیمارستان و ... انداخت. شرمنده اش شدم فقط همین ...

دیشب برنامه هفت خیلی متفاوت درآمد و قطعا غیرقابل پیش بینی بود برای دست اندکارانش. یعنی جناب آقای فریدون جیرانی و دوستانش.

کارگردان سیاسی ترین فیلم سیاسی ایران به اعتراف خود برنامه هفت، آنچنان خوب برنامه را از جیرانی و دوستانش گرفت که تمام حرفهای سینمای انقلاب اسلامی را به نظرم در این برنامه زد.

بی اهمیت خواندن بی بی سی، بهایی ها، اونور آبی ها و ... توسط طالبی جایی برای نظرات جیرانی و دوستانش که خودشان را نماینده مردم می دانستند، نگذاشت.

رویکرد مردمی و مستقل تولید فیلم سیاسی و در عین حال ذیل ولایت فیلم ساختن.

رویکرد حرفه ای فیلم که حتی مسعود فراستی با وجدان! که همه می شناسندش، نتوانست نقدش کند.

رویکرد برآمده از وحدت اسلامی و ملی و انقلابی فیلم که همه طیف را به سینما کشاند.

و در یک کلام؛ تمام برنامه های یک طرفه و بر آمده از تئوری مسخره هنر برای هنرِ برنامه هفت، در شبهای گذشته، با این برنامه خنثی شد.

و در آخر داشتن چنین کارگردانی در سینمای امروز که بگوید “اگر نتوانم دینم را به شهیدان ادا کنم پس گور بابای برادران لومیر و سینمایشان!” واقعا غنیمت که چه عرض کنم؛ نعمت است.
همچنین بخونید "يك سكه ازاين گنج پايان ناپذير"

و "از قلاده های دشمن تا فواره های غیرت"

"۲/۶۴درصد در انتخابات شرکت کردند" . اول از همه سیاست بازان این نکته را بدانند و فکر نکنند که مردم با بازیهای آنها و لیست و ... به صحنه آمدند. بدانند که مردم وظیفه شان را به خوبی انجام دادند و از این به بعد نوبت آنهاست.

آنها که کاندیدا شدند و به هر دلیلی رأی نیاوردند دستشان درد نکند که حضور حداکثری را از طرفی باعث شدند و از طرف دیگر خوشحال باشند که بار مسئولیت عظیمی از دوششان برداشته شد و جوانمردی کنند و تجربیان و دانششان را در اختیار نمایندگان قرار دهند.

و اما آنهایی که رأی آوردند؛ تازه کارتان شروع شده است! از این به بعد کسانی معلوم الحال سراغتان می آیند و ... . اگر نماز شب می خواندید زمانش را بیشتر کنید... استغفار دعایی است برای پیشگیری از گناه، بیشترش کنید... تا زمان هست سعی کنید کارکردهای مجلس، شرح وظایف، مطالعه سیره الگوهای مجلس (مثل مرحوم مدرس، شهیدان دیالمه، صادقی، مرحوم ابوترابی و ...)، بیانات امام راحل (ره) و رهبری را خیلی مطالعه کنید. 

از یک لیوان آب گرفته تا پروژه فلان و تا سفر خارجی بهمان و ... به نسبتی ممکن که نه حتما شما را به نحوی وامدار می کند.... خیلی مواظب دعوتنامه ها و سر میز نشستن ها و دوستان جدید و ... باشید و برای اینکه در امانت، خیانت نشود؛ در  همه جا اسلام عزیز و ناب محمدی (ص) را هیچ گاه فراموش نکنید.

رأی من؛ به سیدعلی خامنه ای یعنی:

رأی من؛ به باورهای رهبری، رأی من؛ به بایدها و نبایدهای رهبری، رأی من؛ به سیدعلی خامنه ای یعنی رأی من؛ به أصلح و نه کسی که شهرت دارد فقط. یعنی رأی من؛ به چارچوب گفتمانی امام راحل (ره) و اسلام عزیز، یعنی رأی من؛ به فرصتهای پیش روی انقلاب، یعنی رأی من؛ به تمایل به رشد سیاسی و

در یک کلام رأی من؛ به سیدعلی خامنه ای یعنی: رأی به انسانِ انقلابِ اسلامی.

و اما مشهد ما ...

 ظرفیتهایی دارد همچون دیالمه ها و کامیابها و صادقی ها و ... سعید جلیلی ها و ...

ادامه مطلب

خدا خیر بدهد حامد هادیان و تقی خرسندی را. عجب متن قوی و اثرگذاری نوشتند.

... اولین بار است آقا را از نزدیك دیده. خودش در عمان درس می‌خواند و به همین خاطر توانسته به ایران بیاید. اما خانواده‌اش در بحرین هستند و برادرش در جریان انقلاب بحرین شهید شده است. می‌گویم نترسیدی كه این حرف‌ها را زدی؟ می‌گوید: «انا لم اتكلم الا الحق» می‌پرسم متوجه شدی كه سید القائد با حرف‌هایت اشك ریختند؟ می‌گوید: «در این صورت امیدوارم این اشك‌ها، نوری باشد برای قبر ما.»

بعد از دیدار، یكی از دوستان چفیه آقا را به «حجیری» رساند. و این بار هم با چنان هق هقی چفیه را در آغوش گرفت كه همه كسانی كه دور و برش بودند را باز به گریه واداشت. ...

مابقی را بخوانید ...

ادامه مطلب

گزیده ای از بیانات مقام معظم رهبری در نماز جمعه دیروز

ما در قضاياى ضديت با اسرائيل دخالت كرديم؛ نتيجه‌اش هم پيروزى جنگ سى و سه روزه و پيروزى جنگ بيست و دو روزه بود. بعد از اين هم هر جا هر ملتى، هر گروهى با رژيم صهيونيستى مبارزه كند، مقابله كند، ما پشت سرش هستيم و كمكش ميكنيم و هيچ ابائى هم از گفتن اين حرف نداريم. اين حقيقت و واقعيت است. اما اينكه حالا حاكم جزيره‌ى بحرين بيايد بگويد ايران در قضاياى بحرين دخالت ميكند، نه، اين حرف درستى نيست؛ حرف خلاف واقعى است. ما اگر در بحرين دخالت ميكرديم، اوضاع در بحرين جور ديگرى ميشد!
مابقی را از سایت رهبری بخوانید ... 

و این هم فایل صوتی خطبه دوم به زبان عربی برای برادران و خواهران عرب زبان تمام دنیا.

 

در اولین مطلب وبلاگم، یادداشتی نوشتم با این مضمون که "مشکل جبهه فرهنگی انقلاب عدم وجود نیروی انسانی کارآمد است" و امروز سند و منبع آن را در میان بیانات "ره بر"م به تاریخ ۲۱/۹/۶۸ پیدا کردم...

"در حقيقت، بخش عمده و بدنه‌ى فوتيتر و فوريتر، همين بخش مربوط به فرهنگ كلاسى و آموزشى و تخصصى و انسان‌سازى - به معناى تربيت آدمهاى كارآمد و نيروى انسانى - است. توليد نيروى انسانى كارآمد براى اداره‌ى انقلاب، از دبستانها و حتّى تا حدودى ماقبل دبستانها شروع مى‌شود و به دانشگاهها و مراكز تحقيق و مراكز عالى مى‌رسد. شما آقايان، تأمين و اداره و بهسازى اين قضيه را متكفل هستيد...

براى يك كشور، نيروى انسانى همه چيز است. ما اگر نيروى انسانى نداشته باشيم، هيچ چيزى نداريم. چند سال قبل از اين، روى بعضى از كشورهايى كه سالها پيش از ما انقلاب كردند و توفيقهايى هم در عرصه‌هاى اقتصادى و صنعتى و فنى و امثال اينها به دست آوردند، مطالعه‌يى مى‌كردم. ديدم اينها در اوايل انقلاب، بيشترين تكيه و برنامه‌ريزى را روى تربيت نيروى انسانى گذاشته‌اند؛ به طورى كه بعضى از اين كشورها، همين الان نيروى انسانى كارآمد و ماهر صادر مى‌كنند. يعنى نه اين‌كه كشور خودشان از وجود چنين نيروى انسانى‌يى سرريز شده و بى‌نياز گرديده است؛ نه، كشور آنها از جهات ديگر آماده‌ى قبول اين همه متخصص نيست و وضع اقتصاديشان طورى نيست كه بتواند اين همه متخصص را مصرف كند؛ اين است كه به كشورها صادر مى‌كنند. همين نيروى انسانى است كه آنها را على‌رغم نداشتن درآمدهاى كلانى مثل نفت و مانند آن - كه بحمداللَّه ما از آن برخوردار هستيم - به سطوح خوب رسانده است...

استادى كه توانايى تربيت شاگرد در آن رشته را دارد، ولى بر اثر بى‌اعتنايى يا مخالفت با انقلاب، حتّى وقت نمى‌گذارد كه دانشجو را در آن رشته تربيت كند، در حقيقت براى او، تربيت دانشجوى انقلابى و دانشگاه انقلاب، يك انگيزه نيست؛ بلكه نسبت به اين قضيه ضد انگيزه دارد..."

بيانات در ديدار اعضاى شوراى عالى انقلاب فرهنگى  ۲۱/09/۱۳۶۸

 

تو مسجده کنار باباش ... 

۱۷ دی ماه سالروز قیام زنان مشهدی علیه رژیم شاهنشاهی در سال ۵۶ در سالروز كشف حجاب رضاخانی (یک سال قبل از انقلاب) همزمان بود با بیانات رهبری در سومین نشست اندیشه های رهبردی با موضوع زن و خانواده که به نظرم قرار دادن این نشست منتهی به این روزها با توجه به سالروز ۱۷ دی ماه بوده است.

اما ۱۷ دی ماه چه روزی است:

خيلی‌‌ها قيام 19 دی مردم قم را نقطه آغاز انقلاب اسلامی می‌دانند در حاليكه دو روز قبل از آن، زنان مشهد اولين تظاهرات خيابانی را در سالروز كشف حجاب توسط رضاخان عليه حكومت طاغوت به راه انداختند اما چون اين حركت مثل قيام 19 دی مردم قم منجر به خونريزی و كشتار نشد چندان در تاريخ مطرح نشده است.

17 دی سال 56 را بايد شروع مبارزات انقلابی مردم دانست كه با شعار دفاع از حجاب آغاز شد.

و همچنین بخوانید گزیده ای از بیانات رهبری در سومین نشست اندیشه های رهبردی با موضوع زن و خانواده را ...
 

ادامه مطلب

امام راحل رضوان‌الله‌تعالی‌علیه، یك نمازصبحش را به‌ناچار و زیر فشار مأموران ساواك، با تیمم و پشت به قبله خوانده و امید دارد كه همان نماز برایش كارساز باشد، چون در اوج منازعه و مبارزه با فساد واقع شده است. این فقه حكومتی امام راحل رضوان‌الله‌تعالی‌علیه است كه به این نماز با تیمم و پشت به قبله اما در حال مجاهده افتخار می‌كند، چون توأم با عملیات بالینی مبارزه با استعمار است. ...

یادداشت آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی، عضو مجلس خبرگان رهبری درباره‌ی چرایی عدم ورود حوزه به مباحث فقه حكومتی و آسیب‌شناسی آن. به نقل از http://farsi.khamenei.ir

ادامه مطلب